Van 1998 tot 2011 was Sjaak Ammerlaan gebouwbeheerder van De Eendenkooi, een centrum voor samenkomsten en sportactiviteiten. Hij begeleidde de grote renovatie van 1999, stelde het meerjarig onderhoudsplan op en organiseerde het jaarlijkse onderhoud. Onder zijn deskundige en betrokken leiding werden diverse verbeteringen doorgevoerd, waaronder de renovatie van de kleedkamers.

Voor de bibliotheek Zoeterwoude-Meerburg verrichtte hij uiteenlopende werkzaamheden. Hij maakte nieuwe archiefkasten (2015), bouwde verrijdbare kasten voor de jeugdafdeling (2020), vervaardigde beschermingsschermen tijdens de coronaperiode en vernieuwde in 2023 de lichtpunten in de peuterhoek. Ook zette hij de balie opnieuw in elkaar. Zijn inzet leverde de bibliotheek kwalitatief goed meubilair op en bespaarde aanzienlijke kosten.

Tussen 2000 en 2009 was hij voorzitter van het Oranje Comité Zoeterwoude-Rijndijk. Hij gaf nieuwe impulsen aan de activiteiten rond Koningsdag, verzorgde het seniorenuitje en organiseerde de intocht van Sinterklaas tot in detail: van pieten en vervoer tot politiebegeleiding en vergunningen. Hij stond bekend als een positief, oplossingsgericht en verbindend voorzitter.

Sinds januari 2016 verzorgt hij het onderhoud van het scoutinggebouw. Met zijn bouwkundige kennis en duurzame aanpak voert hij uiteenlopende werkzaamheden uit, van schilderwerk tot het maken van kasten en het bouwen van een pionierpalenhok. Hij denkt mee, adviseert en neemt uiteindelijk vaak de hele klus op zich. Hij is een vaste en gewaardeerde kracht binnen de Groepsraad.

Van 2001 tot 2011 was hij lid van het comité van de Zoeterwoudse rijwieltochten, beter bekend als de Sterrit. Hij was verantwoordelijk voor de opmaak en verspreiding van folders en het uitzetten van de routes van 40 en 75 kilometer. Jaarlijks ging hij vroeg op pad om de mooiste fietsroutes samen te stellen.

Zijn inzet is veelzijdig, langdurig en volledig vrijwillig. Hij is een stille kracht die met kennis, betrokkenheid en praktische daadkracht een grote bijdrage levert aan de gemeenschap.

Van ongeveer 1970 tot 1995 heeft Ton de Rooij zich met grote toewijding ingezet voor de parochiegemeenschap, met name binnen de toenmalige Emmauskapel. Hij vervulde de taak van lector en bereidde de lezingen tijdens de eucharistievieringen zorgvuldig en integer voor. Ook ging hij voor in gebedsdiensten wanneer de priester afwezig was, waardoor de liturgie kon blijven doorgaan. Daarnaast stelde hij de roosters op voor de misdienaars, voerde hij gesprekken met nabestaanden en ging hij voor in avondwaken. 

Sinds de oprichting van Het Graalhuis in 1991 is de heer de Rooij medebestuurder en/of voorzitter. Hij staat bekend als een man van weinig woorden maar veel daden: een stille kracht die mensen verbindt en met hart en ziel bijdraagt aan het goede doel van de stichting.

Verder heeft Ton de Rooij een mooie bestuurlijke periode achter de rug voor en namens de in Nederland georganiseerde schildersbedrijven. Hij begon als lid en penningmeester van het regionale bestuur Zuid-Holland. Vervolgens werd hij gevraagd deel te nemen aan het landelijke sectorbestuur en de Regioraad, het adviesorgaan van het hoofdbestuur. Deze functies vervulde hij tussen 2004 en 2012. In die periode leverde hij een waardevolle bijdrage aan het beleid voor regionale schildersbedrijven, met aandacht voor bedrijfsvoering, onderwijs en opleiding. Bestuur en directie zijn hem zeer erkentelijk voor zijn onbezoldigde inzet.

Sinds 2013 is hij vaste vrijwilliger bij zorgboerderij De Boerderijn. Door zijn inzet kan hulpboer Rutger al vele jaren op zijn vertrouwde werkplek blijven. Hij staat altijd klaar, neemt ritten over wanneer nodig en biedt structuur en rust aan iemand voor wie dat van levensbelang is.

Zijn inzet is langdurig, betrouwbaar, veelzijdig en volledig belangeloos. Ton is een voorbeeld van maatschappelijke betrokkenheid en verdient grote waardering voor alles wat hij heeft betekend voor Zoeterwoude en daarbuiten. 

Veel mensen kennen Arie Rozenboom als verkeersregelaar. Al zeker 30 jaar regelt hij het verkeer bij diverse evenementen, zoals het Dorpsfeest, de Sinterklaasintocht, de wandel-driedaagse en de dodenherdenking. 

Van 1992 tot 1999 was hij secretaris van het bestuur van de Scouting Zoeterwoude. Daarnaast regelde hij jarenlang het vervoer van de zomerkampen, vaak zelf als chauffeur. Ook was hij van 1993 tot 2023 de drijvende kracht achter de jaarlijkse Tuinaarde-actie van de Scouting. Binnen de Scouting stond hij bekend als iemand die altijd klaarstond, rustig bleef en problemen oploste.

In 1999 werd de Arie Rozenboom lid van de Werkgroep Missie en Ontwikkeling. Zo’n 25 jaar zette hij zich enorm in voor deze werkgroep. Hij droeg bij aan het grote succes van de Missieveiling en kwam altijd met nieuwe en innoverende ideeën, zoals het veilen van de ‘Missiebus’. Een zeer geslaagde veiling was die in 2019. De opbrengst was bijna € 44.000. Daarnaast hielp hij met sjouwwerk, post verspreiden en kavels registreren en binnenhalen voor de veiling. Sinds 2019 was hij ook secretaris van de werkgroep. Hij was een fijne en gezellige collega die zich altijd meer dan normaal inzette.

Binnen de Protestantse Gemeente van Zoeterwoude is hij al minimaal 10 jaar actief, onder andere bij de inzameling van oud papier en sinds kort als vrijwilliger bij grafdelving- en sluiting. 

Al vele jaren ondersteunt hij bij Zoeterwoude Voor Elkaar inwoners van Zoeterwoude die hulp nodig hebben. Op het Steunpunt koppelt hij vraag en aanbod aan elkaar en daarnaast helpt hij met allerlei praktische klussen. Hij zegt nooit ‘nee’ en is een voorbeeld van betrokkenheid bij kerk en samenleving.

Sinds 2021 brengt hij met veel liefde warme maaltijden rond voor Tafeltje Dek Je. Ook is hij sinds 2023 is hij vrijwilliger bij Stichting Het Graalhuis, de kringloopwinkel voor het goede doel. Hij is daar chauffeur op de Graalhuisbus: een fijne collega die altijd klaarstaat voor anderen.

Al in 2009 begon haar politieke reis als steunfractielid, toen nog voor het CDA. In 2010 werd ze commissielid en in 2012 maakte ze haar entree in de gemeenteraad. Sindsdien is ze niet meer weg te denken geweest. Een indrukwekkende periode van zeventien jaar, waarin ze zich heeft ingezet voor verschillende partijen: het CDA, Senioren Belangen Zoeterwoude – dat ze zelf heeft opgericht – en uiteindelijk de VVD. Een unieke loopbaan, maar bovenal een loopbaan die laat zien dat haar drijfveer altijd dezelfde is gebleven: het beste voor Zoeterwoude.

Het sociaal domein had haar bijzondere aandacht. De zorg, en vooral de positie van senioren, lag haar na aan het hart. Maar ook de jeugd kon op haar inzet rekenen. Zij stond voor een samenleving waarin iedereen mee kan doen en waarin we omkijken naar elkaar. Dat Zoeterwoude zich een dementievriendelijke gemeente mag noemen, is mede aan haar inzet te danken. Dat is iets om trots op te zijn.

Thea was overal bij: op bijeenkomsten in de Klaverhal, bij gesprekken over de warmtetransitie of bij vieringen zoals 750 jaar Zoeterwoude. Ze was er niet voor de vorm, maar omdat ze wilde luisteren, begrijpen en iets betekenen. 

In de raadszaal liet zij van zich horen. Met kennis van zaken, met overtuiging, maar ook met persoonlijke verhalen die raakten. In haar eindejaartoespraken, wist zij haar eigen geschiedenis te verbinden met die van Zoeterwoude.

Na 17 jaar komt er een einde aan haar raadslidmaatschap, maar haar betrokkenheid bij Zoeterwoude blijft. We zullen haar blijven tegenkomen bij bijeenkomsten of gewoon ergens in het dorp waar zij zich inzet voor anderen. Bijvoorbeeld als vrijwilliger bij het Damesgilde, Emmaus, de Zonnebloem en Diaconaal Centrum de Bakkerij in Leiden. 

Iedere ochtend haalde Tineke van der Maat de sleutel op bij de gemeente en opende het zwembad al vóór 7.00 uur. Zij hield toezicht, zorgde voor controle en maakte nieuwe zwemmers wegwijs. Ook nam zij het minder zichtbare taken op zich: elke dag haalde zij het vuil uit de putjes en hield het terrein netjes. Tussen 7.00 en 8.00 konden vooral oudere inwoners van Zoeterwoude elke dag veilig en ontspannen bewegen.

Tineke keek altijd om naar het welzijn van de zwemmers. Bij langdurige afwezigheid door ziekte zorgde zij voor een kaartje of een bloemstukje. Bij overlijden stond zij stil bij het gemis. Haar betrokkenheid maakte dat mensen zich welkom en gewaardeerd voelden.
Het zwemseizoen duurde 18 weken en werd steevast afgesloten met een gezamenlijk ontbijt. Een traditie die de saamhorigheid onderstreepte en waar iedereen naar uitkeek.

In 2025 is besloten het ochtendzwemmen voorlopig stop te zetten. Tot groot verdriet van de vaste zwemmers. Maar één ding staat vast: als het ochtendzwemmen in welke vorm dan ook terugkeert, zal de Tineke van der Maat er weer staan. Op haar kan men altijd rekenen.